Sunday, June 13, 2021

Fuqitë Botërore nuk duhet t’i nënshtrohen Zhvatjes Bërthamore të Regjimit të Iranit

 

Iran, IRGC, Iran Protests, nuclear, mek, ncriNjëkohësisht me negociatat e vazhdueshme në Vjenë midis regjimit iranian dhe fuqive botërore mbi bërthamën e Iranit, shumica e Dhomës së Përfaqësuesve të Shteteve të Bashkuara kërkoi një politikë të vendosur për Iranin.

Të martën u mbajt një konferencë për shtyp për të nxjerrë në pah një rezolutë që ishte prezantuar në Shtëpinë e Përfaqësuesve të SH.B.A., e cila shprehu mbështetjen për lëvizjen e Rezistencës Iraniane dhe dënoi një sërë aktivitetesh malinje që regjimi iranian po kryen jashtë sferës bërthamore.

Megjithëse H. Res. 118 nuk e përmend marrëveshjen bërthamore me emër, ajo në mënyrë të dukshme bëri thirrje për “një Republikë demokratike, laike dhe jo-bërthamore të Iranit”.

Më herët në prill, objekti bërthamor Natanz u dëmtua nga një sulm. Regjimi mburrej se po instalonte centrifugat më të përparuara në vend dhe menjëherë i vinte në punë duke pasuruar uranium deri në 60 për qind pastërti të copëtueshme. Ishtë niveli më i lartë i pasurimit që regjimi dihet të ketë arritur deri më tani dhe është gjithashtu përtej nivelit që do t’i duhej për ndonjë prej projekteve bërthamore civile për të cilat regjimi këmbëngul se janë qëllimi i vetëm i programit të tij bërthamor.

Kur regjimi i mullahëve arriti pasurimin e 20 përqind para fillimit të negociatave që do të çonte në Planin e Përbashkët Gjithëpërfshirës të Veprimit, u raportua gjerësisht se kjo e vendosi regjimin vetëm një hap të shkurtër teknik larg pastërtisë 90 përqind që do të ishte e nevojshme për ndërtimi i një arme bërthamore. Me ardhjen e 60 përqind, ai hap është bërë dukshëm më i shkurtër, tani ka më shumë arsye që marrëveshja asnjëherë nuk e uli “kohën e shpërthimit” të regjimit në masën që duhej.

Ky argument ishte tashmë në fuqi të plotë menjëherë pasi Teherani filloi të shkelte sistematikisht dhe publikisht marrëveshjen. Në një masë të madhe, ato shkelje ndodhën më shpejt sesa duhej të ishte e mundur nëse JCPOA me të vërtetë kishte penguar përparimin e zhvillimit bërthamor të Teheranit. Media shtetërore iraniane dha një shpjegim të pjesshëm të asaj situate kur publikoi intervistën me Ali Akbar Salehi, kreu i Organizatës së Energjisë Atomike të Iranit, në të cilën ai pranoi haptazi se regjimi kishte mashtruar nënshkruesit e tjerë dhe vëzhguesit bërthamorë të KB duke imagjinuar respektimin e kufizimeve mbi pasurimin e uraniumit dhe prodhimin e plutoniumit.