Friday, April 3, 2020

Alejo Vidal-Quadras -Duhet të njihet politika e Shqipërisë e cila pranon refugjatët e MEK

E Mërkurë, 09 Mars 2016 

Shqipëria meriton njohje më të madhe për angazhimin e saj ndaj demokracisë dhe të drejtave të njeriut, siç tregohet nga gatishmëria e tij për të pranuar refugjatët në politikën nga Irani, ish Parlamenti Evropian nënpresidenti Alejo Vidal-Quadras shkroi të martën për EurActiv.

“Shqipëria, në mënyrë të veçantë, dallon ne luajten e rolit kryesor në pritjen e refugjatëve nga komuniteti iranian mërguar në ish-bazën ushtarake amerikane të Kampit te Lirisë, Irak. Në rreth 3,000 anëtarë të këtij komuniteti janë anëtarë të Organizatës Mojahedin të Popullit te Iranit (PMOI ose MEK), i cili është ne opozitën primare demokratike kundër teokracisë islame qe mbizotëron aktualisht në Iran “, shkruante Dr. Vidal-Quadras, i cili është një politikan spanjoll dhe Presidenti i Komitetit Ndërkombëtar në kërkim të Drejtësisë (ISJ), një OJQ me qendër në Bruksel.

“Në prill të vitit 2014, kam bërë një vizitë në kryeqytetin shqiptar Tiranë dhe u takova me kryeministrin Edi Rama dhe presidentin Bujar Nishani, si dhe një numër i ministrave dhe zyrtarëve të parlamentit. Unë kam qenë shumë i impresionuar nga qasja e tyre humanitare dhe përkushtimi kur kam vënë përpara idenë për të ndihmuar më shumë refugjatë nga Camp Lirisë. ”
“Këto refugjatë iranianë janë bllokuar në Irak, nën kërcënim të afërt nga qeveria Iran-aleate, që nga viti 2009. Edhe në atë kohë ata ishin premtuar e mbrojtjes në bazë të Konventave të Gjenevës, dhe në vitin 2012 u zhvendos me forcë jashtë vendbanimit të tyre ish Kamp Ashraf në premtimin që Kampi i Lirise do të jetë vetëm një kalim i përkohshëm përpara një procesi të shpejtë të zhvendosjes në vendet e sigurta. “
Bashkimi Evropian e ka “lënë pas dore” angazhimin e saj për banorët e Kampit te Lirise, Dr. Vidal-Quadras ka argumentuar. “Kjo është edhe më e vërtetë nga Shtetet e Bashkuara, i cili kishte ndihmuar për të ndërmjetësuar kalimin.”
“Gjatë viteve të mia në Parlamentin Evropian unë u bëra i vetmuar në një breshëri te sulmeve me qëllim të keq dhe nga helmet e lidhura me PMOI. Pas vitesh përvojë të dorës së parë u bë e qartë për mua se kjo fushatë e tërë e orkestruar është kryer nga regjimi iranian dhe agjentët e saj jashtë vendit. Në fillim të takimit tim me Rezistencës, shumë nga kolegët e mi më paralajmëruan se do të ishte politikisht tru ku të ushtrojë kujdes në marrëdhëniet e mia me ta. “
“Megjithatë, me kalimin e viteve, dhe pas leximit të gjitha llojet e raporteve dhe opinioneve të dy për dhe kundër, kam vendosur se kjo është një lëvizje e vërtetë demokratike denjë për mbështetjen time të sinqertë dhe të pandërprerë.”
“PMOI beson në një Islam tolerant ne krahasim me fondamentalizmin. Ky është thelbi i koalicionit opozitar, Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit (NCRI), nën kryesinë e Maryam Rajavi, e cila ka hedhur një plan dhjetë-pikësh për te ardhmen e Iranit. Ai përfshin zgjedhje të lira dhe të ndershme, një fund diskriminimi institucional ndaj grave dhe pakicave, denuklearizimin e vendit, një ekonomi të tregut të lirë, lirinë e shprehjes dhe shoqërimit, si dhe ndarjen e fesë nga shteti. ”
“Duket e drejtë të thuhet se angazhimi i një vendi me vlera demokratike mund të matet kundrejt aleancave dhe partneriteteve. Në lejimin e anëtarë të opozitës iraniane në vend, Shqipëria ka demonstruar në mënyrë efektive përkushtimin e saj ndaj demokracisë, laicizmit, dhe të të drejtave të njeriut, si në shtëpi dhe jashtë vendit. “
“Në mungesë të lidershipit të kërkuara nga ana e BE, Shqipëria ka luajtur një rol proporcionalisht shumë më të fortë për të zgjidhur këtë problem akut qe as BE-ja apo SHBA një fakt ku nuk duhet lënë asnjë dyshim për palestren e saj politike dhe ideologjike të qëndrojë krah për krah me këto fuqi në skenën botërore. “
“Marrëdhëniet si tani me regjimin iranian shkojnë, ndërkohë që disa udhëheqës të BE-së kanë vazhduar në thirrjen e presidentit iranian, Hassan Rouhani një”i moderuar “, ai e ka mbikëqyrur periudhën më të keqe të ekzekutimeve në Iran që nga fillimi i viteve ’90, me mbi 2.300 persona duke i varë që nga zgjedhja e tij në vitin 2013. Ndërkohë, shtypja e disidencës ka vazhduar pa u pakësuar, duke ndikuar jo vetëm popullsia e brendshme iraniane, por edhe aktivistë të huaj brenda sferës së ndikimit të Iranit, si banorët e Kampit te Lirisë “, theksoi Dr. Vidal-Quadras.